Preventieve Maatregelen - Coronavirus - covid 19

Meer info

Spermadonatie

Wat is spermadonatie?

Dit is een techniek van geassisteerde medische voortplanting met het sperma van een andere man dan die van het koppel, ofwel omdat deze laatste met zijn eigen spermatozoïden geen kinderen kan verwekken, ofwel omdat er geen man is in het initiële ouderproject (alleenstaande vrouw, vrouwenkoppel).

 

Voor wie is dit type van behandeling bestemd?

De indicaties voor spermadonatie zijn:

- Voor koppels waarvan de man geen spermatozoïden heeft (azoöspermie), te weinig spermatozoïden (oligospermie), of van te slechte kwaliteit (teratospermie) om zo tot een zwangerschap te komen, ondanks de toegang tot behandelingen voor in-vitrofertilisatie.

- Indien de man drager is van een ernstige genetische aandoening die bij gebruik van zijn eigen spermatozoïden de ziekte zou kunnen overbrengen.

- Voor vrouwenkoppels met een kinderwens.

 

Belgische wet

Spermadonatie is toegestaan voor heteroseksuele koppels, maar ook voor alleenstaande vrouwen en vrouwenkoppels.

Anonieme donatie is toegelaten, net zoals een begeleide donatie na een direct akkoord tussen de donor en het ontvangend koppel of ontvangende vrouw.

Sperma van eenzelfde donor mag niet leiden tot meer geboortes dan bij 6 verschillende vrouwen (of vrouwenkoppels).

De commercialisering van sperma is verboden.

Eenmaal uitgevoerd is spermadonatie onherroepelijk en de donor heeft geen enkel recht of plicht ten aanzien van het kind.

 

Wie zijn de donoren?

- Ofwel vrijwillige anonieme donoren die een ander koppel willen helpen om een kind te verwekken. De donatie is onbaatzuchtig en de donors krijgen geen vergoeding. Ze ontvangen enkel een kleine compensatie voor het salarisverlies door de noodzakelijke tijd voor de donatie.

- Ofwel directe donoren: vaak is het een goede vriend van het koppel die het sperma onmiddelijk aan de vrouw of het koppel zal geven, zodat het kind later weet waar hij/zij vandaan komt.

 

Welke onderzoeken moeten de donoren ondergaan?

Anonieme donoren moeten tussen 18 en 45 jaar zijn.

Ze gaan op consultatie bij een pedopsychiater of een psycholoog en bij een specialist in de voortplanting voor een lange vragenlijst die peilt naar hun motivatie, hun medische voorgeschiedenis en om er zeker van te zijn dat er geen risico van ziektetransmissie voor het kind bestaat.

Een bloedafname moet seksueel overdraagbare ziektes, de meest voorkomende genetische aandoeningen (zoals mucoviscidose) en bepaalde chromosomale afwijkingen via karyotype opsporen.

Bij begeleide donoren gebeuren dezelfde testen.

 

Behandeling in de praktijk

Door masturbatie leveren de spermadonoren een spermastaal af.

In een laboratorium ondergaat het sperma een behandeling om vervolgens in buisjes te worden ingevroren.

Deze gaan een tijdje in quarantaine om er zeker van te zijn dat er geen risico meer is voor een seksueel overdraagbare ziekte.

Voor de behandeling zal het sperma van die donor worden gekozen die qua fysieke karakteristieken het beste overeenkomt.

Als de vrouw geen vruchtbaarheidsproblemen heeft, bestaat de behandeling uit een intra-uteriene inseminatie. Op het moment van de ovulatie zal het sperma worden ontdooid en voorbereid, om door middel van een fijne katheter in de baarmoederholte te worden gebracht.

In bepaalde omstandigheden is het nodig om tot een in-vitrofertilisatie over te gaan (verstopte eileiders, ernstige endometriose, ...).

In dat geval neemt men eicellen bij de vrouw weg om die in een laboratorium met het sperma van de donor te bevruchten.

Het/de embyro('s) dat/die zo is/zijn gevormd, word(en) vervolgens in de uterus van de vrouw ingebracht om zich te nestelen en verder te ontwikkelen.

 

Resultaten

Het resultaat van een zwangerschap na een procedure voor spermadonatie hangt af van de leeftijd van de patiënte, de eventuele pathologie en de kwaliteit van het embryon na een in-vitrofertilisatie.

 

Eventuele risico's

Zwangerschappen als van een spermadonatie zijn niet verschillend van zwangerschappen na normale seksuele betrekkingen.

Het aantal miskramen of congenitale afwijkingen is identiek.